ناپدید شدن کاوشگر های ناسا و پیدا شدن آنها

دو کاوشگر بدون سرنشینِ‌ گمشده، توسط مرکز تحقیقاتی Jet Propulsion Laboratory واقع در کالیفرنیا پیدا شد! یکی از این کاوشگرهای بدون سرنشین، فضاپیمای ناسا با نام Lunar Reconnaissance Orbiter و دیگری فضاپیمای تحقیقات فضایی هند، با نام Chandrayaan-1 هستند که توسط رادارهای زمینی پیدا شدند. تکنیک استفاده از رادارهای زمینی، یک روش پیشگام است که می‌تواند در مأموریت‌های آینده به کره‌ی ماه نیز مفید واقع شود. پیدا شدن کاوشگرهای گمشده ناسا خبری بسیار مهم در دنیای هوا و فضا است که درست در دوران اوج نا امیدی از این کاوشگر منتشر می‌شود.

بنا بر گفته‌های محقق اصلی مرکز جی پی ال یعنی مارینا بروزو ویک ، پیدا شدن کاوشگرهای گمشده ناسا و کاوشگر تحقیقاتی هند، شامل دو عملیات مختلف بوده است. اولین فضاپیما ال ار او بود؛ این کاوشگر همچنان فعال بوده و در حال ارسال اطلاعات اکتشافی خود به مرکز عملیات در پاسادنا است. این بدان معناست که فضاپیمای مذکور به معنای واقعی کلمه، یا کاوشگر “گمشده” به حساب نمی‌آید. چرا که این مسئله یک امر معمول در دنیای مهندسی است تا بسیاری از متغیرهای پیش بینی نشده، برای اهداف بزرگ‌تر حذف شوند.

پیدا شدن کاوشگر ها به وسیله رادار

دومین کاوشگر، یعنی Chandrayaan-1 از سال ۲۰۰۹ به حالت خاموشی یا سکوت رفت. با آنکه مشخصه‌های گردش آن قابل شناسایی بود، اما مسئله‌ی پیدا کردن آن بحثی کاملا جدا و به مراتب سخت‌تر است. این مدارگرد مکعبی در حدود ۱٫۵ متری است که آن را به هدفی بسیار سخت و دشوار تبدیل می‌کند. از این رو با توجه به موقعیت این کاوشگر، پیدا کردن این مدارگرد با اندازه‌ی کوچک‌تر از مینی کوپر کاری بسیار دشوار است. با این حال، همچنان خبر جدید پیدا شدن کاوشگرهای گمشده ناسا یکی از خوشحال‌کننده‌ترین اخبار برای تیم ال ار او به شمار می‌رود.

بدتر اینکه کره‌ی ماه به دلیل میدان‌های گرانشی ناهموار خود، یکی از عوامل پیچیده‌تر شدن مسئله است. این ناهمواری‌های گرانشی به دلیل وجود مناطقی با تراکم بالا در زیر سطح ماه شکل می‌گیرند که می‌توانند به صورت جریان‌هایی بی ثبات بر روی یک ماهواره‌ی در حال گردش تأثیر بگذارند. بنابر آخرین محاسبات و در طول یک دوره‌ی ۲ ساعت و ۸ دقیقه‌ای، کاوشگر Chandrayaan-1 در ارتفاع ۲۰۰ کیلومتری کره‌ی ماه قرار دارد. از این رو می‌توان آن را در دسته‌بندی “گمشده” قرار داد.

با استفاده از یک آنتن ۷۰ متری در مرکز شبکه فضای دوردست گلداستون ناسا در کالیفرنیا، تیم کاوشگر جی پی ال یک پرتوی بسیار پرقدرت را به ماه ارسال کردند، این پرتوی قدرتمند توانایی بازگرداندن سیگنال‌هایی موثر از فضایی ۳۸۰ هزار کیلومتری از فضا را داراست. سیگنال‌های منعکس شده توسط تلسکوپ ۱۰۰ متری گرین بانک در غرب ویرجینیا دریافت گردید.

تیم جی پی ال  می‌گویند که دنبال کردن دو کاوشگر فضایی با استفاده از رادار‌های زمینی، فرصت‌های جدیدی را برای اکتشاف در کره‌ی ماه و سنجش میزان خطرات احتمالی برای سفینه‌های فضایی ایجاد خواهد کرد.نظر شما در مورد این اکتشافات چیست؟

0
این مطلب را در گوگل محبوب کنید
این مطلب را در گوگل محبوب کنید

بدون دیدگاه برای پست " ناپدید شدن کاوشگر های ناسا و پیدا شدن آنها "

شما هم نظر خود را در مورد این پست به ما بگوید

آخرین مطالب

مطالب ویژه

به این سایت امتیاز بدهید
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتسئواجاره ویلا و فروش ویلا شمالسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلااجاره ویلافروش ویلاویلا شمالویلا زیباکنار