مقابله با سقوط معابد انگکور

شهر باستانی و سنگی آنگکور به عنوان باقی‌مانده‌ای تاریخی از امپراطوری خِمِر، قدمتی بین قرن نهم تا پانزدهم میلادی را دارد. برای سال‌های طولانی دانشمندانی که در حال مطالعه معابد آنگکور بودند، یک اتفاق کابوس‌وار را تصور می‌کردند. معابد آنگکور و خطر سقوط آن‌ها؛ سناریویی که می‌تواند به عنوان خطری جدی، برای این شهر باستانی مورد توجه قرار بگیرد. اکنون دانشمندان در تلاش هستند تا علت اصلی تخریب سنگ‌های این معماری استادانه و تاریخی را کشف کنند.

برای اولین بار، محققین در تلاش هستند تا به کمک اسکن رادار و تصاویر ماهواره‌ای، آب‌های ذخیره شده در منابع زیرزمینی را مورد بررسی قرار دهند. به عقیده‌ی دانشمندان، تغییرات آب‌های زیرزمینی در شهر آنگکور ممکن است علت اصلی تغییرات در سنگ‌های معابد باستانی باشند.

اثرات آسیب‌دیدگی، به شکل گسترده‌ای در معابد آنگکور به چشم می‌خورند. این اثرات را می‌توان در شکاف‌های شکل گرفته در سنگ‌ها، فرو ریختن‌ها و تَرَک‌های موجود در آنان مشاهده کرد. درک آنچه باعث تضعیف این سازه شده است می‌تواند کارشناسان را در شناخت روش‌های موثر جهت حفاظت از سازه‌های باستانی همچون معابد آنگکور و سایر سازه‌های نظیر آن یاری کند.

گفته می‌شود فرسایش و درختان در حال رشد علل اصلی شکل‌گیری تَرَک‌های این معابد هستند. اما چیزی که به آن کمتر توجه شده، منابع آبیِ زیر زمینی در این شهر باستانی است. به عقیده‌ی گروهی از محققین، این احتمال وجود دارد که آب‌های ذخیره شده در منابع زیر زمینی، بیشترین تاثیر را در این تخریب باستانی داشته باشند.

قدرت آب

مسئله‌ی تأمین آب برای شهر باستانی آنگکور بسیار حائز اهمیت است. علاوه بر ساکنین و بومیان این شهر باستانی، تعداد ۳ میلیون گردشگر به طور سالانه از معابد آنگکور دیدن می‌کنند. در چند دهه‌ی اخیر توجه گردشگران و علاقمندان به بازدید از این منطقه‌ی باستانی سر به فلک کشیده و نویسندگان این مطالعه را به بحث پیرامون چاه‌ها و چشمه‌های زیرزمینی این شهر باستانی واداشته است. معابد آنگکور و خطر سقوط آنان را باید جدی گرفت! زیرا مطالعات اخیر نشان می‌دهند منابع آبی زیرزمینی در این منطقه، تأثیر چشم‌گیری را در روند فرسایش و تخریب سنگ‌های این منابع داشته است.

آسیب پذیر بودن

بدون شک یکی از بهترین نتایج آزمایش اسکن اینسار، نمایش سودمندی این روش به عنوان یک ابزار منحصر به فرد جهت حفظ آثار تاریخی معابد آنگکور بوده است. علاوه بر این‌، سیستم هشدار برای ردیابی سازه‌هایی با احتمال فرسودگی بالا از سایر توانایی‌های جالب توجه این روش اسکن است.

روش‌های حفاظتی سنتی در انگکور، معمولا متکی بر نظارت و اندازه‌گیری میزان تخریب‌ سازه‌ها بود. اما روش جدید به کمک تصاویر رادار، قادر است کوچک‌ترین تغییرات با پتانسیل آسیب رساندن به سازه‌ی باستانی را شناسایی کند. در واقع روش اینسار قادر است فرسودگی‌ها را قبل از وقوع مورد تشخیص قرار دهد. با استفاده‌ از این روش جدید، معابد آنگکور و خطر سقوط آن‌ ها به حداقل خود خواهد رسید.

نویسندگان این مطالعه به این نتیجه رسیدند که تجزیه و تحلیل چند زمینه مختلف از جمله زمین شناسی، هیدرولوژی، سنجش از راه دور و انسان شناسی می تواند روش امیدبخش تری برای حفظ و سازه‌های تاریخی از جمله آنگکور باشد.به نظر شما این روش برای جلوگیری از سقوط بهتر است یا نه؟

0
این مطلب را در گوگل محبوب کنید
این مطلب را در گوگل محبوب کنید

مطالب مرتبط

بدون دیدگاه برای پست " مقابله با سقوط معابد انگکور "

شما هم نظر خود را در مورد این پست به ما بگوید

آخرین مطالب

مطالب ویژه

به این سایت امتیاز بدهید
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتسئوسرویس و تعمیر کولر گازی